۱۳- حتی داستان های واقعی هم افسانه اند

مرداد, ۱۳۹۷ بدون نظر خلاصه ای از کتاب های موفقیت

 

 

خلاصه کتاب هنر شفاف اندیشیدن، بخش ۱۳: خطای داستان

اینجا دو داستان از رمان نویس انگلیسی، ای_ام_فورستر، نقل میکنیم. کدام یک را بهتر به خاطر خواهی سپرد؟

الف) پادشاه مرد، ملکه هم مرد

ب) پادشاه مرد، ملکه هم دق کرد و مرد

بیشتر مردم داستان دوم را بهتر به خاطر خواهند سپرد، چون در آن فقط توالی مرگ ها نیست، بلکه از نظر احساسی هم  بهم وصل می شوند. داستان الف، تنها یک گزارش واقعی است؛ اما داستان ب در خود «معنا» دارد. ما با تاریخ جهان هم همین کار را میکنیم؛ جزئیات را در قالب یک داستان با ثبات می گنجانیم. ناگهان چیزهایی را درک میکنیم. مثلاً؛چرا معاهده‌ی ورسای منجربه جنگ جهانی دوم شد. یا چرا سیایت های پولی آزاد الن گرینسپن باعث سقوط برادران لمن شد. ما از «درک کردن»حرف میزنیم؛ اما این موضوعات را نمیتوان به صورت سنتی درک کرد، بلکه فقط برای آن ها متعاقباً یک معنا می سازیم.

داستان ها موجودات نامفهومی هستند. آن‌ها حقیقت را مخدوش ولی ساده تر می سازند و جزئیاتی را که به کار نمیاید دور می اندازند. مردم پیش از آنکه تفکر علمی یاد بگیرند. از داستان ها برای توضیح دنیا استفاده می کنند. به همین خاطر افسانه ها از فلسفه ها قوی ترند.

هر وقت داستانی را می شنوی؛ از خودت بپرس: چه کسی این را فرستاده، اهدافش چیست و چه کاسه‌ای زیر نیم کاسه است؟ نکته های حذف شده ممکن است اهمیت زیادی نداشته باشند. با این وجود، ممکن است از نکته های گنجانده شده در داستان مهمتر باشند، مثل وقتی که یک بحران اقتصادی را «توضیح» میدهیم یا از «علت»جنگ حرف میزنیم.

مشکل اصلی داستان ما یک احساس نادرست از درک کردن به ما می دهند که ناگریز باعث می شود ما ریسک های بزرگتری بکنیم و روی لایه ی نازکی از یخ قدم بگذاریم.

 

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *